„Relacja z przestrzenią, jej nawiązywanie, przywracanie, wzmacnianie jest w dużej mierze sprawą odpowiednich narzędzi. I właśnie owe sposoby wchodzenia, włażenia w przestrzeń, oswajania trójwymiaru stanowią główny wątek tej książki. W kolejnych częściach przyjrzę się trasom dróg, możliwościom kroków, zyskom z wytyczania map, malarskim badaniom nad perspektywą oraz rozciągłością, wreszcie wysiłkom języka. Zajmę się metodami przybliżania, oswajania, obmacywania przestrzeni, owego trudno dostępnego na co dzień trójwymiaru. Bywają nimi teorie filozoficzne, a jeszcze częściej sposoby wypracowane przez sztukę – tu skupię się na niektórych strategiach malarstwa i literatury – oraz rozmaite praktyki codzienne, przebiegające niekiedy mniej świadomie, ale tym bardziej może skuteczne. Gapienie się na mapę, podnoszenie kamienia, spacerowanie po miedzy, wskazywanie linii horyzontu, mierzenie odległości między dwoma jabłkami na stole” – deklaruje Zofia Król we wstępie do „Drogi przez łąkę”.
